Niezrealizowany potencjał: rezerwuar energii i łatwości ruchu, zatrzymanych w odciskach życia.

Donald Van Howten
18 marca 2010

W tej właśnie chwili wszyscy mamy rezerwuar niezrealizowanych możliwości, łatwiejszego poruszania się oraz energii. Często nazywamy to ?bólem napiętego biodra?, bólem stopy, sztywnością szyi, mamy cały zestaw podobnych etykietek. Ów potencjał odnosi się również do relacji interpersonalnych: wewnętrzna tęsknota, strach, brak bezpieczeństwa. Nawiasem mówiąc, ciało i relacje interpersonalne są bezpośrednio powiązane.

Wycofujemy się, żeby chronić się przed zdarzeniem narażającym na zranienie nasze uczucia, albo wierzenia. Używamy do tego energii i błon. Wszystkie tkanki mają swój ?zakres obowiązków?, więc kiedy prosimy je o bezruch, zatrzymując je, początkowo czujemy się jak byśmy mieli kamień bucie ? Kiedy łagodne przypomnienie, że ?mam inne rzeczy do zrobienia?, jest ignorowane całe zespoły tkanek, bądź ?odciski życia? dają o sobie znać, co określamy mianem bólu oraz silniejszych emocji.

Narzekamy na natłok zdarzeń, doświadczamy bólu, przyklejamy etykietki: złe biodro, dobre ramię w porównaniu z ? Te ?etykietki? wpływają na nasz stosunek do danego wydarzenia. Z każdą taką nalepką dodajemy więcej energii na podtrzymywanie, coraz więcej tkanek znika ze sceny, przybywa niezrealizowanego potencjału. (Po prostu zaczekaj, aż odzyskasz swoje soki, i płynność tkanek!)

Możliwe, że zamierzamy powrócić do danego wydarzenia później. Najczęściej jednak zostaje ono zapomniane w przechowalni. Te zatrzymane zdarzenia i uczucia zaburzają przepływ siły życia oraz ruch. W rezultacie zaczynają nas one ?pocierać? i irytować, kiedy dają o sobie znać; wtedy zaczynają mówić głośniej, powodując więcej bólu i silniejsze uczucia ?

Kiedy wreszcie ?przyjrzymy się? temu bliżej, stworzymy wsparcie, poczujemy się pewniej ? nasze tkanki otrzymają wiadomość od kory motorycznej mózgu: ?Możesz się zrelaksować, mamy wzmocnienia!? Taka wiadomość zwykle pojawia się jako reakcja kory czuciowej na wsparcie. Takie neurologiczne newsy powodują zmiany ? całościowe funkcjonowanie. Tkanki się odklejają, ujawniając lokalne zapotrzebowanie na energię; wtedy masz więcej energii, siła życiowa przepływa swobodnie, twoje ruchy są lżejsze i bardziej efektywne.
Ten proces uwalniania można by nazwać ?poklepywaniem twojego niezrealizowanego potencjału?.

Jeszcze jeden przykład: masz upadek na prawe ramię, to przenosi się na bark i szyję. Reakcja ciała: zatrzymanie i ochrona przeciw dalszej inwazji przy użyciu naturalnych błon, taki pół elastyczny ?gips?. Oto inteligentna metoda pozbywania się takiego wzoru: pomyśl o tych inteligentnych drzwiczkach w szafkach kuchennych, gdzie wciskasz drzwi, a one się otwierają. Podtrzymując bark, ramię i żebra, stosujemy delikatne naciśnięcie do środka, wtedy z zewnątrz dostajemy POZWOLENIE od tej wewnętrznej struktury ochronnej, że można uwolnić zatrzymany obszar.

Co jeszcze możesz zrobić, żeby osiągnąć swój niezrealizowany potencjał?
Możemy wziąć pod uwagę potencjał nagromadzony całkiem dawno temu:

  • Naturalne lekcje ruchu nastawione na słuchanie i uczenie się , a nie osiąganie wyników
  • Bardzo łagodne eksplorowanie nienawykowego ruchu
  • Bardzo łagodne eksplorowanie i odnotowywanie różnic, żeby móc je poczuć

Tłumaczenie: Hanna Korolczuk