Kiedy nacisk powoduje pchnięcie, zatrzymaj się ... czekaj ... słuchaj

Donald Van Howten
26 marca 2010

Kiedy nacisk powoduje pchnięcie, zatrzymaj się .. czekaj ? słuchaj ? zauważ kto popycha i skąd idzie pchnięcie. To my. My zaangażowaliśmy się w nasze bieżące sprawy, osobiste sprawy, całkiem możliwe, że również w nacisk grupy, w to, że ?musimy?, że ?pospieszmy się?.

Mechaniczne działania przejmują dowodzenie i naciskamy ? działanie w taki sposób jest nastawione na wykonywanie zadań: ty zostajesz w tyle, lub jest to projekcja przyszłości. Nie masz dostępu do uczenia się, odpowiedzialności, czy bezpieczeństwa. Większość samookaleczeń i ?wypadków? zdarza się kiedy działamy pod naciskiem.

Czynnik ?czasu?: zdarza się często, że nasza zapisana w umyśle lub na papierze lista zadań do wykonania jest zbyt długa, byśmy mogli ją w danym czasie zrealizować ? Ścigając się z przyznanym sobie czasem, goniąc dzień, goniąc życie, czujemy się niespełnieni. Brakuje nam czegoś, życia, dnia, chwili. Nie chodzi przecież o to, ?czy pozostawimy w tym życiu po sobie ślad?. Jeśli nie, możemy to z żalem rozpamiętywać później, siedząc w fotelu bujanym. Chodzi o bardzo wiele niespełnionych, nieświadomych, pustych chwil, kiedy presja powoduje, że tracimy radość zawartą w tych momentach. Nawet jeśli znów muszę zmienić pieluszkę, to przecież jest ta słodka twarzyczka po drugiej stronie. Jeśli trzeba wyrzucić śmieci, to istnieje pozytywny aspekt tego, świeży zapach oraz przestrzeń pozbawiona śmieci, czyż nie?

Brak ?żalu? pojawia się kiedy zmieniamy tempo i wprowadzamy świadomość; kiedy zatrzymujemy działanie po to, żeby być uważnym. Tak naprawdę nie do końca chodzi o tempo, raczej o nasze nastawienie: to, że ?my? jesteśmy pomijani, a nasza uważność pozostawiona gdzieś na śmietniku. Przecież możemy poruszać się szybko i uważnie. Co więcej, czas kiedy czekamy chwilę, wsłuchujemy się w oddech, zapraszamy uważność, może ukazać ?najpodlejsze? działanie w nowym świetle.

Jeśli chcesz dalej w to wchodzić, zrozum, że lewa część naszego mózgu, ta liniowa, ustalająca kalendarz zadań, wydająca rozkazy, najczęściej napędza działania ?nacisku i pchnięcia?. Prawa część z zasady ?podąża z prądem?, znajdując wartość w wykonywanym zadaniu. Obie części mają swoje miejsca, jest także miejsce dokładnie po środku, pomiędzy dwoma połówkami, miejsce odpoczynku ? miejsce zatrzymania ? czekania ? słuchania.

Oto technika pozwalająca pozostawać w stanie neutralnym w dowolnym miejscu. Zatrzymaj działanie, skrzyżuj ramiona, dotknij prawą ręką lewego ucha, a lewą ręką prawego ucha. Zakryj uszy, słuchaj, sięgnij uważnością do miejsca pomiędzy obu półkulami mózgowymi: trzymając ręce na uszach spotkaj się ze swoim słuchaniem. Oddychaj, słysz swój oddech, zamknij oczy, pozwól, by twój wzrok ?zapadł się? do tyłu i spotkał ze słuchaniem. Pozostań tam jak długo chcesz, ale przynajmniej przez pięć oddechów. Wróć do swoich zadań. Twoje tempo i uważność pozostaną w harmonii! Ciesz się swoim działaniem! Ucz się z niego. Wzbogać nim swoje życie.

Tłumaczenie: Hanna Korolczuk