Nawykowe działania są wyryte w ścieżkach neuronowych

Donald Van Howten
12 kwietnia 2010

Powtarzając te same działania, lub brak działania, w identyczny sposób, powodujemy, że błony w wyniku nawykowego ruchu ustawiają się w szeregu. W międzyczasie ?szkicowanka?* (mam nadzieję, że chociaż niektórzy z was pamiętają taką zabawkę) w naszej głowie śledzi linie wzdłuż ścieżek neuronowych, żeby utworzyć nowe drogi, zaprojektowane dla ruchów nawykowych.

Mamy wiec teraz wzór pętli odbity w neurologii i fizjologii.

Jeśli nie trafia do was obraz ?szkicowanki?, jest jeszcze inne, dużo starsze urządzenie (uwaga młodzież). Najstarsze maszyny do pisania miały metalowe ramię z literami wytłoczonymi na końcach i połączone z klawiszami. Ktoś przyciskał klawisz podnosząc ramię, które uderzało w taśmę nasączoną atramentem, odbijając literę na papierze. Czasem zdarzało się, że ktoś uderzył kilka klawiszy jednocześnie, albo uderzył zbyt szybko, tak że jedno z ramion nie zdążyło opaść, kiedy napotkało drugie. Wtedy ramiona tworzyły zbitkę. Musiałeś je wtedy ręcznie rozdzielić, żeby można było zacząć pisanie od nowa.

Powyższa analogia może być zastosowana do neurofizjologii nawykowego zakleszczania się. Poprzez powolne poruszanie się w zupełnie nowym kierunku możemy zmienić ?śledzenie? nawykowo ułożonych błon, a jednocześnie ?odnaleźć? inne ścieżki neuronowe.

Kiedy ?wzór? jest ustanawiany w mózgu i ciele, może się też zmienić myślenie dotyczące takiego ruchu. W umyśle prześledź jakieś działanie z gatunku ?odciśniętych obwodów? (tworzymy odciski nie tylko w ścieżkach neuronowych, ale również w tkankach). Znajdź jakiś nawyk ? coś niewielkiego, prostego, na przykład sposób w jaki ogryzasz paznokcie, zagarniasz włosy, sięgasz po filiżankę herbaty. (Jeśli nie jesteś w stanie odkryć takiego wzoru, poproś kogoś, żeby cię obserwował.)

Kiedy już wybrałeś jakiś prosty wzór:

  • Zamknij oczy.
  • Obudź intencję działania ?
  • Wyobraź sobie sam początek ruchu (Gdzie rozpoczynasz działanie?).
  • Wyobraź sobie inicjowanie ruchu (Na przykład: czy poruszasz ramieniem / barkiem zanim sięgniesz po swoją herbatę, czy robisz to na wdechu czy na wydechu?).
  • Wybierz inne miejsce do rozpoczęcia ruchu, lub rozpocznij pod innym kątem, bardzo wolno, pamiętaj, że to tylko wyobrażenie ruchu, nie realne działanie. Spraw, żeby twój cel był bardzo niewielki, działaj bardzo powoli zmieniając ruch wiele razy.
  • Poczuj swój mózg, poczuj pragnienie wykonania ruchu w rzeczywistości, WTEDY pozwól temu się wydarzyć, stosując inny wektor, zaczynając z innego miejsca ?
  • Powtórz to samo: umieść palec/rękę wokół filiżanki, ale nie dotykaj ?
  • Spróbuj dotknąć filiżanki w innym miejscu, może najpierw dłonią, mały palec dotyka pierwszy.
    ?Tak naprawdę to nie elastyczne ciała, ale elastyczne umysły mogą tworzyć trwałe zmiany? (Zmodyfikowany cytat z Moshe Feldenkraisa). Jeśli chcesz badać ruch może warto wyczyścić ekran twojej ?szkicowanki?!

    Możliwe, że zmienisz nawyk, który już ci nie służy. Być może odkryjesz, że jesteś wreszcie wolny, dziki, że chodzisz na pełnych obrotach ?

* Amerykańska zabawka z lat sześćdziesiątych, składająca się z płaskiego szarego ekranu w czerwonej ramce, posiadająca dwie gałki, jedną do rysowania pionowych, drugą poziomych, linii oraz rysika, przyciągającego opiłki aluminium ? oryginalna nazwa ?etch a sketch? (przypis tłum.)

Tłumaczenie: Hanna Korolczuk