Nasz klasycznie wytrenowany umysł mówi: ?nie pojmuję tego?

Donald Van Howten
15 kwietnia 2010

Tracimy naszą inteligencję i zdrowy rozsądek w procesie edukacji. Większość tradycyjnych systemów edukacyjnych opiera się na dominacji lewej półkuli mózgowej. Zatem lewa półkula dominuje nasze życie, tworząc klasyczne podejście. Odnosząc się do ?klasyki? w innym aspekcie - cenimy takich mistrzów jak Szekspir czy Mozart oraz ich dzieła (Możliwe, że zanim stali się ?klasykami? nazywano ich inaczej, bowiem próbowali tworzyć coś odmiennego).

Jeśli mamy śmiałość, żeby tworzyć przekraczając bariery, w dowolnej dziedzinie, to jest to przedsięwzięcie wymagające szczególnego nadzoru. Nasza lewa połowa mózgu wznosi się na takie wyżyny, że możemy usłyszeć szept, może nawet krzyk, że to co robimy jest niewłaściwe, niezgodne z podręcznikami. Ten samozwańczy tyran może nawet deprecjonować nową wiedzę, którą system przyjmuje.

Na przykład: czujesz zbliżające się wydarzenie ? coś prostego ? ?dostanę dzisiaj telefon od przyjaciela, może zaczekam jeszcze parę chwil zanim wyjdę do sklepu?. Klasycznie wytresowana część mówi wtedy: ?to nie jest logiczne, słuchaj tego czego cię uczono? (tzn. tak wyćwiczyłeś swój umysł, żeby najpierw słuchał instrukcji a potem postępował zgodnie z nią, jak owca ...). Twój przyjaciel dzwoni, a ty znów mówisz do siebie: ? dlaczego nie słucham mojej intuicji, następnym razem będę?.

Ten sam rodzaj oddziaływania jeśli chodzi o ?klasyczne ćwiczenie? wchodzi w grę przy każdym nowym przedsięwzięciu. Spróbuj nauczyć się jakiejś nowej metody, w jakiejkolwiek dziedzinie (szczególnie takiej, która jest trochę z innej szuflady). W tle usłyszysz taśmę z nagraniem:?Nie rozumiem, nigdy tego nie pojmę; powinienem trzymać się tego co znam, tego co jest dowiedzione?.

Nasze obecne paradygmaty są zbudowane w oparciu o klasyczne myślenie. (Być może już o tym pisałem, że niektóre z nich opierają się na sensownych pomysłach, ale wiele innych nie przeszło próby czasu. ?My? zaś wzrastamy, przekraczając bariery klasycznego myślenia). Nauczyliśmy się, że pewne formy wyrażania wiary w Świętość są akceptowane, inne nie ? ?ideały naszego kraju są najlepsze, ponieważ oparte są na ...?, ? od zawsze uprawialiśmy zboża na tym terenie, dlaczegóżby to zmieniać?, ?mamy mnóstwo paliwa, dlaczego mielibyśmy korzystać z innych źródeł?. I tak dalej i dalej, wciąż obecne klasyczne myślenie.

Kiedy wchodzimy w bardziej osobiste obszary dajemy sobie prawo do konfrontacji z tym tyranem w naszej głowie. ?Mimo, że ta metoda jest być może nowa, nikt nie powiedział mi jak to działa, to jednak spróbuję?. ?Tak?, słyszę gdzieś z tyłu głowy, ?będę osądzany, ale sam świadomie nie będę osądzał siebie, dopóki nie spróbuję?.

Obecnie nazywamy ich geniuszami: wynalazców, budowniczych, poszukiwaczy, podróżników ? tych, którym mówiono, że spadną z krawędzi płaskiego świata ? tych, którzy zaufali nieklasycznemu myśleniu. Uwierz w niewidzialne, czasem nawet nie wierz w to co widzialne, jeśli tylko słyszysz swój wewnętrzny dialog. Spróbuj czegoś niezwyczajnego, i dziel się tym doświadczeniem z bliskimi.

To stwarza łagodne, ?nienawykowe? możliwości wyrażania ruchu. ?Nowe? doświadczenie w poruszaniu się i myśleniu jest inspirujące dla sposobu w jaki postrzegamy klasykę ..., kiedy doceniamy to co znane, a jednak idziemy dalej ... Spróbuj czegoś nowego, rzuć wyzwanie tej części siebie, która mówi: ?nie pojmuję tego?. Możliwe, że tym razem to twoja lewa półkula wyraża siebie.

Tłumaczenie: Hanna Korolczuk